Yolda olmak..

Kendi kendime kaldığım da bir hesaplaşma başlıyor içimde. Bir yerden başka bir yere giderken aynı kişi olamıyor insan. Az önce melankolik biriyken şuan neşe doluyum mesala. Gün içinde değişkenlik gösteriyor. Ama genelde neşeli oluyor içim. Artısı eksisi ile neşeli. Ne varsa yolda var. Birgün yalnızken diğer gün kalabalık bir ortam da buluyorum kendimi. Başkalaşıyorum. Değişiyorum ve ötekileşiyorum. Gitme diyenlere inat içim tarifsiz bir huzur ile dolu. Kaç kişi tanıdım şu 20 günde hatırlamıyorum. Not etmeliyim.

Sevdiklerim de oldu ama gönlüme alamadım. Bir kez kırıldımı tekrar kırılsın istemiyor insan. Bir yer de okumuştum, “Azraile koz vermek istemiyorsan, sevdiklerinin sayısını az tutacaksın”

Punta del este – punta del diablo (Uruguay) arası yolda gidiyorum. Camın ardı düz ova. Yeşil ve üzerine inekler serpiştirilmiş. Ufak nehirler ve göller ise yolun süsü gibi.

Gidilen nokta tarifi mümkün olmayan bir yer. Hemen ardından Cabo Polonia geliyor, ki efsane bir yer. Issız ve yıldızların okyanusun üzerinde izleyebileceğiniz bir yer. Her gideceğim yerin heyecanı diri tutuyor beni. İçim kıpır kıpır. Oraya ulaştığımda bir keşif duygusu ve doyumsuzluk, sindirme derken başka diyarların heyecanı başlıyor. Ve ben dünkü Selçuk olamıyorum. Üzerime koyarak ilerliyorum. Arınarak.. Tıpkı Dalai Lama gibi yada bir Guru.. 
Cebimde bir ev anahtarı yok. Bu duygu hoşuma gidiyor. Ödemem gereken faturalar yok. Kira yok. Hesap vereceğim veya varmam gereken bir yer yok. Tabular hiç yok. En hafifletici olanı da bu. İnançsız ve etiketsiz..

Anadan doğma gibi.. Saf..
07/05/2017 

19:15/Uruguay

 Arjantin / Buenos Aires 🇦🇷

18 saatlik İstanbul/Buenos Aires uçuşun ardından koşa koşa indim adeta uçaktan. Musa’nın nehri ikiye yardığı gibi yolcuları yara yara indim. Size tavsiyem uzun uçak yolculuğun da cam kenarı sakın almayın. Manzara izlerim diye cam kenarı seçtim toplasan 5 dk bakamadım camdan. Perde full çekili gittim. Açsam anında gözler bana çevriliyor. Millet yarasa moduna girmiş az […]

İsrail/Filistin 🇮🇱

 

13 mart pazartesi sabahı uçaktan iner inmez noluyo lan dedim. Sanki mahşere gelmişim de sorguya çekiliyor gibi bir ortam vardı. Bilen bilir pasaport kontrolü yapılır sonra serbestsin geç.

Sıraya girdim sırada iki tane uzun siyah elbiseli ve fötr şapkalı Haham vardı, yan sırada Katolik bir rahip sanırım emin değilim. 3 tane Protestan da cabası. Türkler de olduğuna göre müslümanlar falan, ben agnostik, ateist de vardır bildiğin mahşer yeri ortam.

Yukarı bakarak Allahım sen büyüksün dedim imana geldim skdkfdls

Bir çok arkadaşım İsraile giriş sıkıntılı çok soru oluyor demişti. Gittim gördüm neden geldin, nerede kalıcan dediler hepsi bu.

Tüm sorulara doğru cevap verdiniz Tebrikler…

Welcome to Heaven baby 😇

Devamı »